یاد زلفت کرده ایم و نام زلفت برده ایم

ما به عهد حسن تو ترک دل و جان گفته ایم

با رخ و زلف تو شرح کفر و ایمان گفته ایم

هم پریشان گشته ایم و هم پریشان گفته ایم

تا تو جان از بس لطیفی در نیابد کس تو را

ما تو را از استعارت در سخن جان گفته ایم