زانکه ز درد تو بنگداختیم

درد ده ای ساقی مجلس که ما

پرده درد است که بنواختیم

نه که نه ما بابت درد توییم

با تو که پردازد اگر راستی است

چون همه از خویش نپرداختیم

جز سخنی بهره عطار نیست