گرچه ما زیرک ترین مرغی بدیم

گاه می رفتیم و گه می بیختیم

چون نیامد بر سر غربیل هیچ

پای در گل خاک بر سر ریختیم

لیک در دامش به حلق آویختیم

همچو عطاری ز شوق روی او

صورتش با روی جان انگیختیم