سر مویی ز زلف خود نمودیم

هر آن نقشی که بر صحرا نهادیم

تو زیبا بین که ما زیبا نهادیم

جهان را در بسی غوغا نهادیم

چو آدم را فرستادیم بیرون

جمال خویش بر صحرا نهادیم