یک پر بنماند ارچه به صد پر بپریدیم

چون شیر ز انگشت براهیم برآمد

انگشت مزیدان چه که انگشت گزیدیم

وامروز که بالغ شدگانیم به صورت

از دست فتادیم نه دیده نه چشیده

زان باده که از جرعه او بوی شنیدیم

چون هستی عطار درین راه حجاب است