این است که دوست دوست می داریم

اندر صف دین حضور چون یابیم

کاندر کف نفس خود گرفتاریم

این خود همه رفت عیب ما امروز

دیری است که اوست آرزوی ما

بی او به بهشت سر فرو ناریم

گر جمله ما به دوزخ اندازد