مست ملامتیم رند قلندریم

ای ساقی از می عشق دلقم بشو و بیا

چون دلق زرق من است چند از سیه گریم

تا کی ز رد و قبول دردی بیار که من

تا کی ز روی و ریا بت ساختن ز هوا

زین پس به بتکده ها مرد مقامریم

گر دی به صومعه در، مرد خلیل بدم