چون سر زلف تو را باد پریشان کند

چشمه چشمم بماند غرقه در یتیم

زین سر زلفت که هست مملکت جم توراست

زانکه سر زلف توست بر صفت جیم و میم

جیم در افتد به میم، میم درافتد به جیم

تیره گلیم توام رشته صبرم متاب

چند زنی بیش ازین طبل به زیر گلیم