تائبان را به شرابی دو سه در کار کشیم

ساقیا خیز که تا رخت به خمار کشیم

زاهد خانه نشین را به یکی کوزه درد

اوفتان خیزان از خانه به بازار کشیم

هوست هست که صافی دل و صوفی گردی