بر امید کیمیایی می زنیم

از دم ما می بسوزد عالمی

آخر این دم ما ز جایی می زنیم

ما مسیم و این نفس های به درد

روز و شب بر درگه سلطان جان

تا ابد کوس وفایی می زنیم

پادشاهانیم و ما را ملک نیست