گر کرد مرا زلف تو با خاک برابر

بی روی تو در سوز و گداز است چگویم

تا دست به زلف تو رسد در همه عمرم

چون زلف توام کار دراز است چگویم

لعل لب تو بنده نواز است چگویم

المنه لله که دلم گرچه ربودی

از زلف تو در پرده راز است چگویم