گوی تو که آب خضر بوده است

هستند نه نیستان نه هستان

ممکن نبود به لطف تو خلق

از دینداران و بت پرستان

هر شیر که خورده ای ز پستان

ای بر شده بس بلند آخر

به زین نگرید سوی بستان