خویشتن را زبون توان کردن

هرچه جز عشق توست از سردل

تا قیامت برون توان کردن

تا زبون گیری آن که را خواهی

تا همه خون خوریم در غم تو

هرچه داریم خون توان کردن

گوییم صبر کن چه می گویی