دیده بر روی گل رعنا فکن

خون رز بر چهره گل نوش کن

پس ز راه دیده بر صحرا فکن

تا کیم خاری نهی می خور چو گل

چون هزار آوا نمی خفتد ز عشق

خرقه جان بر هزار آوا فکن

گر تو را مستی و عشق بلبل است