به دل در تیر مژگانم میفکن

اگر از تشنگی چون شمع مردم

به سیرابی طوفانم میفکن

به چشم او کز ابروی کمان کش

زره چون در نمی پوشیم از زلف

میان تیربارانم میفکن

چو پیچ و تاب در زلف تو زیباست