آگاه از آنم که به جز تو دگری نیست

بیم است که صد آه برآرم ز جگر من

تا بی تو چرا می برم این عمر به سر من

و آگاه نیم از بد و از نیک دگر من

عمری ره تو جستم و چون راه ندیدم

کم آمدم آنجا ز سگ راهگذر من