در کوی خرابات و خرافات فتادم

کم آمدم آنجا ز سگ راهگذر من

دل سوخته زانم که کنون از سرخامی

کردم همه کردار نکو زیر و زبر من

وآنگاه بشستم به میی دامن تر من

پر کردم از اندوه به یک کوزه دردی

هر لحظه کناری ز خم خون جگر من