چشم آنجا بر مگیر از پشت پای و گوش دار

درد او از حد بشد گر می کنی درمان او

چون رسی آنجا اجازت خواه اول بعد از آن

عرضه کن این قصه پر درد در دیوان او

ورنه حالی بر زمین دوزد تو را مژگان او

هرچه گوید یادگیر و یک به یک بر دل نویس

تا چنان کو گفت برسانی به من فرمان او