از شکرریز شکر گفتار تو

گل که باشد پیش رخسارت از آنک

عقل کل جزوی است از رخسار تو

پر شکر شد شرق تا غرب جهان

چشم گردد ذره ذره در دو کون

بر امید ذره ای دیدار تو

گنج پنهانی تو ای جان و جهان