هر زمانی صد هزاران عالم است

و آفریدن نیست جز اظهار تو

خود نمی استد دمی یک ذره چیز

تا نثار تو شود ایثار تو

کان نثار توست انمودار تو

تا ابد هرگز نبیند ذره ای

خواری و غم هر که شد غمخوار تو