تا نتازد اشک من گلگون ز تو

چند ریزم از سر یک یک مژه

همچو باران اشک بر هامون ز تو

تو بتاز از ناز شبرنگ جمال

تخت بنهادی میان خون دل

تا بگردند اهل دل در خون ز تو

می فرود آید به جان غمکشم