گر تو یک درد مرا معجون کنی

تا بگردند اهل دل در خون ز تو

می فرود آید به جان غمکشم

هر نفس صد درد دیگرگون ز تو

کی کنم با خاک و خون معجون ز تو

رحم کن زین بیش زنجیرم مکش

زانکه بس زار است این مجنون ز تو