بدری که فرو شد زو خورشید به تاریکی

ای جلوه گر عالم، طاوس جمال تو

سرسبزی و شب رنگی وصف خط و خال تو

در دق و ورم مانده از رشک هلال تو

صد مرد چو رستم را چون بچه یک روزه

پرورده به زیر پر سیمرغ جمال تو