غم من خور که غم بخورد مرا

دلبری سخت بی قراری تو

نیست بویی ز وصل تو کس را

زانکه همرنگ روزگاری تو

راستی نیک غمگساری تو

زان سبب شادمانی از غم من

که ازین غم خبر نداری تو