زانکه دیدم سنگ در پهلوی تو

خود سپر بفکندم و بگریختم

کان کمان هم هست بر بازوی تو

نه ز تو بگریختم از بیم سنگ

شد زبان در وصف تو عطار را

درفشان چون حلقه لولوی تو