ترک رخت که هندوک اوست آفتاب

ارواح حال کرده و اجسام حل شده

جان ها ز راه حلق برافکنده خویشتن

در حلقه های زلف تو صاحب محل شده

آورده خط به خون من و در عمل شده

بر توچون من به دل نگریدم روا مدار

آبی که می خورم ز تو با خون بدل شده