باری است اوفتاده و مشکل بمانده

جانا عجب بمانده ام از خود که روز و شب

تو با منی و من ز تو غافل بمانده

کاری است پر عجایب و پوشیده کار تو

دری نهفته ای تو به دریای عشق در

ما از نهیب موج به ساحل بمانده

جان ها ز یک شراب الست تو تا به حشر