جمله تویی و دگر بهانه

در عشق تو چون قدم توان زد

پیش قدمی صد آستانه

فی الجمله چه گویم و چه جویم

مقصود تویی و جز تو هیچ است

این است سخن دگر فسانه

عطار چو بی نشان شد از تو