بی سر و پای توام گرچه به جان خواستن

هندوی طوطی طعام بر شکر آورده ای

سر نبرم از غمت زانکه تو از سرکشی

با سر زلفین خویش سر به سر آورده ای

ای دل و جان رهی دردسر آورده ای

جان و دلم سوخته است از طمع خام تو

تا تو مرا باز خود از چه برآورده ای