گر چنین خوابت نبردی از غرور

زین سخن خواند مرا دیوانه ای

هر که اینجا آشنای او نشد

باز ماند تا ابد بیگانه ای

این سخن نشنودیی افسانه ای

زن صفت را نیست با این راز کار

پر دلی می باید و مردانه ای