در میان شراب خانه عشق

گاه چون باد می وزیدستی

به یکی آه آتشین در راه

پرده از پیش بر دریدستی

بی دهان قطره ای چشیدستی

تا صبوح ابد چو دلشدگان

نعره عشق بر کشیدستی