چه عجب بود ز عطار اگر آیدش تفاخر

اگر از رخت فروغی به جهانیان فرستی

عجب اینکه سر عشقت دو جهان چگونه پر شد

که تو سر عشق خود را به جهان نهان فرستی

به جواهری که از دل به سر زبان فرستی