بنگر گرفت سایه زلفت حمایتی

آب حیات در ظلمات ظلالت است

تا کی ز عکس لعل تو یابد هدایتی

خورشید را که سلطنت سخت روشن است

هر دم ز زلف تو شکنی دیگرم رسد

زان پی نمی برم شکنش را نهایتی

چون زلف تو به تاب درم تا کیم رسد