همچون فلک چرا تو دایم به سر نگردی

گر عاقل جهانی کس عاقلت نخواند

تا تو ز عشق هر دم دیوانه تر نگردی

گر تو کبود پوشی همچون فلک درین راه

عطار خاک ره شو زیرا که اندرین راه

بادت به دست ماند خاک ره ار نگردی