کان زمان در چشم ما چون آمدی

سرو بودی کز چمن برخاستی

ماه بودی تو ز گردون آمدی

کس نداند کور بادا چشم بد

در میان حلقه با زنجیر زلف

در خور عطار مجنون آمدی