در روی زمین یک تن هشیار نبودی

از شادی من خلق جهان شاد شدندی

گر بر دل من بار غم یار نبودی

از باده من خلق جهان مست بدندی

گر یار گذر بر سر بازار نکردی

هنگامه ما بر سر بازار نبودی

هر زاهد خشکی نفس از عشق زدندی