خاصه کمر بر چنان میان که نداری

گفته بدی خون تو به درد بریزم

تا برهی تو ز نیم جان که نداری

تو نتوانی به خون من کمری بست

بر تن عطار کز غمت چو کمانی است

چند کشی آخر این کمان که نداری