که شمع از بی سری یابد کلاه از نور جباری

تو را تا سر بود برجا کجا داری کله داری

سر یک موی سر مفراز و سر در باز و سر بر نه

اگر پیش سر اندازان سزای تن، سری داری

چو بار آمد سر یحیی سرش بر تیرگی ماند