از خویش نیست گردی وز دوست هست باشی

در صحبت بلندان خود را بلند گردان

تا کی ز نفس خودبین چون خاک پست باشی

گر کاملی درین ره چون عاشقان کامل

تا بسته ای به مویی زان موی در حجابی

چه کوهی و چه کاهی چون پای بست باشی

عطار اگر بر اصلی اصلا ز خود فنا شو