وانگهی بر عقل خنجر می کشی

جاودانی پای بنهاد از جهان

هر که را یک بوسه بر سر می کشی

جام می می نوشی و بر می زنی

بیش شد عطار را اکنون غمت

زانکه با او باده کمتر می کشی