آن روی بدان خوبی در پرده نهان تا کی

چون جان و دلم خون شد در درد فراق تو

بر بوی وصال تو دل بر سر جان تا کی

نامد گه آن آخر کز پرده برون آیی

در آرزوی رویت ای آرزوی جانم

دل نوحه کنان تا چند، جان نعره زنان تا کی

بشکن به سر زلفت این بند گران از دل