در حضرت قرب ذوالجلالی

ما بر سر آتشیم پیوست

مستغرق بحر لایزالی

ما بی خوابیم و چون بود خواب

چون خواب کند کسی که او را

از ریگ روان بود نهالی

عطار برو که دست بردی