عطار جگر سوخته را بود دل تنگ

تا یافته ام گرد رخت لاله ستانی

چون حال من سوخته دل تنگ درآمد

از جان رمقی مانده مرا باش زمانی

دل در سر کار تو شد او مانده زمانی