هم خرقه بسوزانی هم قبله بگردانی

بگرفتم زنارش در پای وی افتادم

گفتم چکنم جانا گفتا که تو می دانی

گر وصل منت باید ای پیر مرقع پوش

با ما تو به دیر آیی محراب دگر گیری

وز دفتر عشق ما سطری دو سه بر خوانی

اندر بن دیر ما شرطت بود این هر سه