گر به سر زلف دل ز من بربودی

گر ندهی داد می ستان که توانی

گفته بدی من ندانم و نتوانم

داد تو دادن یقین بدان که توانی

باز ده از لب هزار جان که توانی

دل چه بود خود که جان اگر طلبی تو

حکم کنی بر همه جهان که توانی