از دست بشد ز ناتوانی

آمد بنشست و پیر ما را

بنهاد محک به امتحانی

القصه چو پیر روی او دید

دردی ستد و درود دین کرد

یارب ز بلای ناگهانی

دردا که چنان بزرگواری