به بلای جهانت دارم دوست

به لب لعل جان فزای منی

گر ببندد فلک به صد گرهم

تو به مویی گره گشای منی

گرچه تو از جهان بلای منی

هر کست از گزاف می گوید

که تویی کز جهان سزای منی