چو هر چه هست همه اصل خویش می جویند

سزای قبه زرین که بر سپر بینی

اگر سلوک کنی صد هزار قرن هنوز

چو مرد رهگذری جمله رهگذر بینی

ز شوق جمله ذرات در سفر بینی

چو کل اصل جهان از یک اصل خاسته اند

سزد که کل جهان را به یک نظر بینی