که تا که رنجه شوی خاک بر زبر بینی

مکن ز نفس تکبر تو چشم باز گشای

که تا همه شکم خاک سیم و زر بینی

به باد بر زبر خاک گنجه چند کنی

چگونه پای نهی در خزانه ای که درو

به هر سویی که روی صد هزار سر بینی

نه لحظه ای ز همه خفتگان خبر شنوی