که در جهان ز دریغا چه بیشتر بینی

ز بس که خون جگر می فروخورد به زمین

زمین ز خون جگر بسته چون جگر بینی

اگر جهان همه از پس کنی نمی دانم

درین مصیبت و سرگشتگی محال بود

که در زمانه چو عطار نوحه گر بینی